پیسی و برص : نشانه هاو درمان

پیسی یا برص یا ویتیلیگو یک بیماری پوستی است که در آن لک های سفید رنگ به دلیل از دست رفتن رنگدانه پوست بوجود می‌آیند، این ضایعات در هر جایی از بدن ممکن است دیده شوند. معمولاً در هر دو طرف بدن بطور قرینه لک های متعدد سفید و شیری رنگ دیده می‌شود. شایع ترین مناطق درگیری پوستی عبارتند از: صورت، لب ها، دست ها، بازوها، پاها و نواحی تناسلی.

از هر صد نفر، یک یا دو نفر به بیماریبیماری-پیسی،-برص،-لک-وپیس-ویتیلیگو-عل/”>لک وپیس مبتلا می‌شوند. حدود نیمی‌از افرادی که به این بیماری دچار می‌شوند، قبل از بیست سالگی علایم آن را در خود خواهند یافت. حدود یک پنجم از مبتلایان نیز یکی از افراد خانواده‌شان به این بیماری مبتلا بوده اند. بیشتر کسانی که پیسی دارند، از نظر سلامتی عمومی‌در وضعیت خوبی بسر می‌برند.

ملانین، رنگدانه‌ای است که عامل تعیین کننده رنگ پوست، مو و چشم‌های ما می‌باشد و توسط سلول‌هایی به نام ملانوسیت (سلول‌های رنگدانه‌ساز) تولید می‌شود. اگر این سول‌ها از بین بروند و یا نتوانند رنگدانه ملانین را تولید کنند، رنگ پوست روشن‌تر شده و یا بطور کلی سفید می‌شود.

پیدایش پیسی نتیجه از بین رفتن سلول‌های رنگدانه‌ساز پوست است که دلیل آن ناشناخته است. ولی چهار تئوری اصلی دراین زمینه وجود دارد:
۱.سلول‌های عصبی که بطور غیرطبیعی فعال شده‌اند ممکن است با تولید مواد سمی‌به سلول‌های رنگدانه‌ساز آسیب برسانند.
۲.سیستم ایمنی بدن ممکن است در موقع دفاع از بدن در مقابل یک ماده خارجی، رنگدانه پوست را نیز از بین ببرد.
۳. سلول‌های رنگدانه ساز ممکن است عامل از بین رفتن خودشان باشند. یعنی زمانی که رنگدانه در حال ساخته‌شدن است، مواد زایدی نیز در کنار آن تولید می‌شوند که سمی‌بوده و قادر به از بین بردن خود سلول‌ها است.
۴. وجود یک نقص ارثی موجب حساس شدن سلول‌های رنگدانه‌ساز به آسیب و در نتیجه از بین رفتن‌ آنها می‌شود.

نشانه های بروز لک و پیسی

علامت پیسی از بین رفتن رنگدانه های پوست در قسمت‌های مختلف بدن است. پس از ظهور اولین لکه‌های سفید ممکن است تا مدتی هیچگونه گسترش یا تغییری رخ ندهد. بعد از گذشت این دوره ثبات، لکه‌های بیشتری قابل مشاهده خواهند بود. پیسی اغلب قسمت‌هایی از پوست را که بیشتر در معرض نور آفتاب هستند و یا خمیدگی های بدن مثل زیر بغل، محل زخم‌های قدیمی، اطراف خا‌ل‌ها و همچنین اطراف قسمت‌های قابل باز شدن بدن(مثل دهان) را تحت تأثیر قرار میدهد. لکه‌های سفیدی که رنگدانه خود را از دست داده‌اند، به ندرت به حالت اولیه بازمیگردند. پیسی همچنین ممکن است روی پلک ها و مو تاثیر بگذارد.

درمان بیماری

روش درمانی پیسی، برگرداندن رنگدانه‌ها به پوست است. این كار به روش‌های گوناگون انجام می‌شود ولی هیچ یك نمی‌توانند رنگدانه‌ها را به طور كامل بازگردانند و به صورت دائمی شما را درمان كنند.
▪ كورتون
گاهی پزشك به صورت موضعی كورتون را درون پوست شما قرار می‌دهد. فراموش نكنید اگر چه با این روش رنگدانه‌ها به نواحی كوچكی از پوست بازمی‌گردند ولی مصرف طولانی این داروها، موجب نازكی پوست و ترك خوردن آن می‌شود.
▪ پووا
در این روش پزشك برایتان دارویی به نام <پسورالن> تجویز می‌كند كه پوست‌تان را در برابر نور خورشید بسیار حساس می‌كند. سپس نور فرابنفش نوع A به پوست شما تابانده می‌شود. این دارو معمولا به شكل قرص خوراكی است. دست‌ها و پاها خیلی كم به این نوع درمان پاسخ می‌دهند. این درمان، روشی نسبتا طولانی است كه باید در طول یك سال آن را دنبال كنید. از عوارض این درمان آفتاب سوختگی شدید، كك و مك و شانس ابتلا به سرطان پوست است.
▪ پیوند پوست
این روش فقط در تعداد محدودی در مبتلایان به پیسی قابل انجام است. در این روش پوست را از نواحی طبیعی بدن به نواحی سفید شده منتقل می‌كنند به طور كلی پیوند پوست به صورت كامل و نسبی انجام می‌شود. در پیوند پوست به صورت كامل تمام لایه‌های پوست و چربی برداشته می‌شوند و در روش نسبی تنها بخش بالای پوست برداشته می‌شود و به ناحیه دیگر پیوند زده می‌شود.
▪ از بین بردن رنگدانه‌های باقی‌مانده
اگر شما از بیمارانی باشید كه لكه‌های سفید زیادی در بخش‌های مختلف بدن‌تان وجود داشته باشد، می‌توان از این روش برای درمان‌تان استفاده كرد. در این روش رنگدانه‌ها را در نواحی سالم پوست از بین می‌برند تا پوست‌تان كاملا روشن و یكنواخت شود.
در این روش از داروهای رنگ‌بر یا به وسیله لیزر، رنگ طبیعی پوست باقی‌مانده را از بین می‌برند. قرار گرفتن در برابر نور خورشید بدون كلاه و لباس و كرم ضدآفتاب ممنوع است.
رنگ زدایی از نواحی طبیعی پوست و یکدست کردن رنگ آن با بقیه نواحی پوست با استفاده از اشعه لیزر بهترین روش درمان بیماری پیسی است. به گزارش ایسنا پیسی، برص یا ویتیلیگو یک بیماری پوستی است که در آن لک های سفید رنگ به دلیل از دست رفتن رنگدانه پوست به وجود می آیند. علائم بیماری برص یا پیسی در نیمی از مبتلایان آن قبل از ۲۰ سالگی بروز می کند. طبق اعلام مرکز تحقیقات پوست، پیدایش پیسی نتیجه از بین رفتن سلول های رنگدانه ساز پوست است که دلیل آن ناشناخته است.ملانین، رنگدانه ای است که عامل تعیین کننده رنگ پوست، مو و چشمها است و توسط سلول های رنگدانه ساز تولید می شود. پیسی در افراد با پوست تیره بسیار واضح تر از افراد با پوست روشن است. صورت، لب، دست، بازو، پا و نواحی تناسلی شایع ترین مناطق درگیر این بیماری پوستی است. پوست سفید مناطق مبتلا به این بیماری هیچ گونه دفاعی در برابر نور خورشید ندارد و هیچ راهی برای پیشگویی این که هر فرد چقدر رنگدانه از دست خواهد داد و یا این که بیماری وی چقدر طول خواهد کشید وجود ندارد.خالکوبی پوست در نواحی کوچک ممکن است مفید باشد. روی تمام نواحی مبتلا به ویتیلیگو که توسط لباس پوشانیده نمی شود باید یک ضد آفتاب مناسب باSPF حداقل برابر ۱۵ مالیده شود و برای جلوگیری از آفتاب سوختگی از قرار گرفتن در معرض خورشید در ساعات حداکثری تابش نور خودداری شود. بازگرداندن رنگدانه به نواحی کوچک مبتلا به پیسی به صورت کورتون موضعی، پووا PUVA ، اشعه ماورا» بنفش و پیوند پوست است. در برخی از بیماران هرگونه آسیب پوست موجب پیدایش لک های پیسی در محل آسیب می شود. در بعضی از بیماران که بیماری پیسی وسعت زیادی پیدا کرده است عملی ترین روش درمان، رنگ زدایی از نواحی طبیعی پوست و یک دست کردن رنگ آن است. در این روش از اشعه لیزر استفاده می شود. این روش حدود یک سال به طول می انجامد و معمولا از بین رفتن رنگ پوست در این روش دایم است.

پیشگیری

برای پیشگیری از پیدایش این لكه‌های سفید راهی وجود ندارد. چون هنوز علت این بیماری كاملا مشخص نشده است. در برخی افراد قرار گرفتن در شرایط خانوادگی و كاری دشوار موجب تشدید بیماری می‌شود. در برخی افراد در اثر خراشیدگی پوست، زخم، آفتاب‌سوختگی و ترومای شیمیایی به پوست، ضایعات جدیدی از بیماری روی پوست پدیدار می‌شوند. بنابراین دوری از استرس، نور آفتاب می‌تواند در پیشگیری از بروز ضایعات جدید موثر باشد.

ازسری مطالب پزشکی عمومی وغیر تخصصی سایت (اطلاعات عمومی وغیر تخصصی پزشکی برای افزایش دانش سلامت و اطلاعات عمومی بازدیدکنندگان)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>